-> QR-STAMP-FRIESLAND 1 (spreekwoorden)

Een serie spreekwoorden & gezegden uit FRIESLAND.

In searje sprekwurden & sei-siswizen út Fryslân.

Toegangslink bit.ly/3f3a1Yl

Elke afgedrukte versie van deze eerste Nederlandse QR-postzegel laat de inhoud ervan zien als je de QR-code scant met een QR-lezer op je I-phone. Dat geldt voor de afgedrukte versies én voor het beeld op je P.C, laptop enz.

Zonder geïnstalleerde QR-reader kun je met je handy óók een FOTO ervan maken en laten uitlezen/openen met de app Google-Lens. Ook kun je het adres ( URL ) van de inhoud gebruiken en delen.

Door een afbeelding als hierboven te selecteren, kun je die ook delen met een ander.

Series QR-(post)ZEGELS-Fryske sprekwurden & sei-siswizen kan leverbaar worden. PLAKZEGELS, vel van 10 stuks, op de rol van 100.

LEEG

=

QR-info-BLOK 2A (Energie-transitie) waterstof-vervolg.

-De Nederlandse industrie produceert per jaar ongeveer 8.000.000.000 m³ waterstof. Ongeveer 365.000 kilo daarvan wordt “groen” gemaakt door windstroom uit de markt te nemen en bv. kolencentrales harder te laten werken. Van alle waterstof (H2) in Nederland geproduceerd is 99,95 % grijs: gemaakt met ook fossiele brandstoffen, gepaard gaande met forse CO2-emissies. Producenten hebben verbruik van H2 in auto’s en woningen niet nodig. De Nederlandse industrie gebruikt per jaar al ongeveer 10 miljard m3 waterstof.

Vrijwel elke alternatieve Energievorm wordt aan de burger “voorgespiegeld” als bedoeld voor particulier gebruik met de imaginaire maat-eenheid HUISHOUDENS. Daarvoor wordt een groot deel van het land volgeplant met zonpanelen en windmolens in steeds grotere “velden, weiden, parken” met steeds meer infrastructuur als fabrieken, opslag-locaties, laadpalen, leidingstelsels……

De door windmolens en zonpanelen opgewekte overtollige stroom-moet eerst worden opgeslagen. Grootschalige opslagmogelijkheid is er nog niet. Overal binnen de bebouwing van stad en dorp moet een nieuw extra-speciaal H2-leidingnet (grotere buisdiameter, bestand tegen hogere gasdruk) letterlijk naast het elektro-netwerk worden aangelegd. Want H2 is het kleinste molecuul en dat doordringt (ook vanwege de hoge druk) bijna alle materialen met lekkage tot gevolg. Je moet er maar niet aan denken, maar in keukens kan-bij gebruik van H2- heel veel fout gaan. Er is een 3x zo hoge gasdruk nodig. Het bestaande gasleidingnet ( 125.300 kilometer lang) is daarvoor niet zo geschikt: het lukt al niet eens om gasleidingen voor ons huidige aardgas lekvrij te houden. Stedin berekende dat het € 700 miljoen moet kosten om leidingen en koppelingen H2-bestendig te maken.

Via het gasnet.  De Gasunie stelt dat de bestaande aardgasleidingen met kleine ingrepen geschikt zijn te maken voor waterstof. Het aardgas-leidingnet reikt tot in de verste uithoeken van het land. Voor opslag ligt ook een bijna kant-en-klare oplossing voorhanden; de zoutcavernes in Groningen worden ook nu al gebruikt voor aardgas-opslag. “Met aanpassingen worden ze geschikt voor waterstof”.

 Het aanbod van duurzame waterstof is -zeker tot 2030- beperkt . De beschikbare waterstof wordt eerst gebruikt in de industrie, zwaar transport en de elektriciteits-voorziening.

De knelpunten bij gebruik van waterstof als energiedrager zijn:

Ook al wordt Nederland volgezet met zonpanelen en windmolens dan is het aanbod van ELECTRICITEIT (nodig om ermee WATERSTOF te maken) ongewis: de vraag sluit niet aan op het aanbod. Als het niet waait en is de zonneschijn ’s winters niet krachtig, dan is er een tekort aan stroom voor het doorsnee verbruik van de huishoudens en de industrie.

In de bebouwde omgeving is het leidingnet van Nederland al vaak een on-uitwarbare kluwen van aanvoerleidingen voor gas, water (nog steeds ook van lood of met asbest-vezels), elektra en internetkabels. Daarbij zou nog kunnen komen de leidingen voor CO2, voor scheiding van regenwater en riolering én speciale, kostbare leidingen voor WATERSTOF. Efficiëntie en effectiviteit van het H2-systeem wordt mede bepaald door energieverliezen in de hele keten. In de “hoera-verhalen” over gebruik van waterstof wordt vaak NIET genoemd de energie-verliezen bij transport, compressie, opslag, transport en productie van zuiver water, chloorgas-afvoer, toepassing in de brandstofcel, verliezen bij de productie van groen H2-gas en bij slecht geïsoleerde woningen.

Ook het stroomnet zou moeten worden verzwaard. In Nederland ligt al ongeveer 1,8 miljoen kilometer aan ondergrondse kabels en leidingen in vaak té smalle trottoirs, volgezet met palen en bomen. Voor uitbreidingen en aanpassingen ontbreekt financiering én tijd voor goede planning en uitvoering. Voor 24/24 uur gebruik van H2 is opslag nodig van stroom én van waterstof.En die opslag-capaciteit is er (nog) niet. De netwerkbeheerders weigeren aansluitingen van stroom leverende zonpanelen en windmolens omdat het net een extra aanvoer niet aankan. Ook is er nog geen opslagcapaciteit voor het met stroom geproduceerde WATERSTOF. Voluit idioot is het om de accu’s van alle electrische auto’s te willen gebruiken voor elektro-opslag om daarmee -op geschikte momenten-waterstof te maken.

De roep om waterstof remt vernieuwing van wetgeving, besluiten om te kiezen voor andere gas-alternatieven en besluiten om fors te investeren in isolatie en efficiënte verwarmingssystemen. 

Voor meer info over het (eventuele) gebruik van waterstof kun je ook terecht op deze bijdrage in het SPOORBOEKJE Energie-Transitie -> https://bit.ly/2mVD8HD

Wil je een MAILHIT over dit item in een bericht delen? Dan kun je terecht bij dit bericht -> https://bit.ly/2S1CMLY

QR-info-BLOK 2A (Energie-transitie) Waterstof.

Dit bericht bevat een deel van de informatie uit het SPOORBOEKJE Energie-Transitie ( toegangslink 2oRFBTU )

In deze serie informatie over onderwerpen die te maken hebben met Energie-Wisseling gaat het om de schoonschijnende voorkanten en tegelijk om de soms smerige achterkanten van die medailles; om de vooroordelen, de voordelen én de nadelen van een onderdeel. Opdat in elk huishouden beter een keuze, een afweging kan worden gemaakt WAT TE DOEN.

In de discussie over omschakeling naar andere energiebronnen/-dragers wordt gedacht aan WATERSTOF (H2). Daarbij zijn wél wat zwarigheden op te sommen.

  1. Waterstof-gas is geen bron van energie, komt niet zoals aardgas uit de ondergrond maar moet industrieel worden gemaakt b.v. door elektrolyse van water (H2O). Onzuiver, kalkrijk of zout water moet eerst worden gereinigd.  Een installatie van tweehonderd megawatt vergt gemiddeld veertig kubieke meter voedingswater per uur. Is dat kostbaar en schaars DRINKWATER?
  2. De volgende stap: de omzetting van elektriciteit naar waterstofgas heeft een rendement van 75%.
  3. De volgende stap: omzetting van waterstof naar elektriciteit kent een rendement van 55%. Er gaat dus meteen al dik 60% energie verloren.
  4. Bij gebruik voor aandrijving van auto-motoren gaat 80% verloren.

Voor productie van “groene” waterstof is gigantisch veel “overtollig” stroom nodig van windmolens of zonnepanelen. LET OP: Nu wordt die benodigde stroom nog voor 95% opgewekt met AARDGAS, STEENKOOL en BRUINKOOL *). De producenten van (af en toe) overtollige wind- en zonnestroom zijn andere gasten dan die van conventioneel opgewekte stroom. Het is dus niet zo dat met teveel stroom altijd wel WATERSTOFGAS kan worden gemaakt. ENERGIE uit wind, zon en water is nauwelijks of niet beschikbaar voor de huishoudens. En is zeker niet voorradig om ermee op grotere schaal H2 te maken. Er zullen alleen wel twee tot drie maal zoveel windmolens nodig zijn om “groene” waterstof te produceren. Verder: het waait niet altijd, de vraag naar stroom om H2 te maken en die bij de afnemers te brengen wisselt. Voorlopig ontbreekt een goede opslag-methode voor die “overtollige” stroom. Want juist die -niet direct nodige- stroom moet worden gebruikt om waterstof en schoon water te produceren. En natuurlijk is het misdadig om het landschap te verpesten met een overdaad aan windmolens en zonpanelen, de burgers voor die kosten te laten opdraaien om het beetje extra stroom om te zetten in WATERSTOF. Let wel…die molens zijn er met subsidie neergezet om duizenden HUISHOUDENS van stroom te kunnen voorzien maar niet voor gebruik in de INDUSTRIE.

De regio Rotterdam, waar leden van de waterstof-congsi Shell en Esso de scepter zwaaien is de meest klimaat-belastende gebied van Europa. Hier wordt dus waarschijnlijk schoon DRINKWATER gebruikt plus AARDGAS (wat gereserveerd zou moeten zijn voor de huishoudens) en er ontstaat WATERSTOF plus het broeikasgas CO2. In de plannen wordt zo te zien “vergeten”dat CO2 zal moeten worden “afgevangen” en opgeslagen i.p.v. losgelaten in de aard-atmosfeer. Goede mogelijkheden voor grootschalige CO2-opslag (CCS) ontbreken voorlopig.

December 2019: Op dit moment verbruikt de Nederlandse industrie jaarlijks 800.000 ton waterstof en dát staat gelijk aan bijna 9 miljard kubieke meter. Misschien wordt binnenkort in de industrie hiervoor nog steeds onbeperkt aardgas gebruikt terwijl dat voor de huishoudelijk gebruik NIET meer mogelijk is. Bij het produceren van H2 wordt tegelijk ook CO2 gemaakt. Wat gebeurt er daarna met die CO2 ? En was het doel niet om te komen tot VERMINDERING van CO2-uitstoot ? Zowel CO2 als H2 moet voor gebruik en distributie worden opgeslagen. Bij opslag (bv in zout-cavernes of geleegde gasvoorkomens) van CO2 of H2 worden grote volumes gas in de aardbodem geperst met als gevolg een nóg grotere kans op aardbevingen. Bovendien zijn de opslagkosten niet voor de poes.

  • Het zit in de pijplijn dat overal in Nederland kleine gasvelden versneld worden aangeboord om resten aardgas op te halen wat ook al NIET de huishoudens maar de industrie ter beschikking komt, maar ook om daarmee met 25-50% laag rendement WATERSTOF te maken. Onder het te betwisten voorwendsel om dat waterstof-gas in voormalige aardgasleidingen naar de bebouwde omgeving te zullen brengen voor ruimte-verwarming en om erop te kunnen koken .

Voor meer informatie over dit item WATERSTOF in de Energie-Transitie, breng een bezoek aan deze adressen op het SPOORBOEKJE -> Spoor 2A. (waterstof): bit.ly/2mmROPJ + Spoor 2B. (waterstof, de VERDIEPING)bit.ly/2mVD8HD